یاسر پوراسماعیل: سخن من اصلاً درباره این نیست که انجیل یا قرآن تحریف شده اند یا نه. نکته این است که این کتب چه تحریف شده باشند یا نه، کتب مقدس گروه فراوانی از دین گروان به شمار می روند و ادیان بزرگ ابراهیمی به آنها استناد دارند. اما در عین حال مطالبی در این کتب به چشم می خورد که در ابتدای نظر با اصول اخلاقی سازگار نیستند و دین پژوهان نیز آن متون را با توجه به این نکته تاویل و تفسیر می کنند. اگر خود این متون مقدس منابع و سرچشمه های اخلاق بودند، این دین پژوهان با چه ابزاری این تاویلات را انجام می دهند؟ پس معلوم می شود معیاری فرادینی برای تشخیص اخلاق وجود دارد. همان طور که در نوشته قبلی تصریح کردم، سخن من این نیست که ضرورتاً این متون با اخلاق ناسازگارند.
بحث فطرت را هم مطرح نمودید باید گفت: اساساً مفهوم فطرت جزو مفاهیم مبهم و تقریباً بی معنا است؛ آیا منظور از آن چیزی شبیه غریزه است که از بدو ولادت در وجود انسان قرار گرفته یا فطرت چیزی شبیه بازتابهای روانی (در روان شناسی) است و یا همان درک عمومی مبتنی بر قرارداد است و ووو؟ پس خود فطرت چندان مفهوم روشنی ندارد که اخلاق را به وسیله آن تمییز دهیم.
و اما اینکه معیار اخلاق چیست؛ این مسأله از معضلات فلسفه اخلاق است که هنوز نظر قاطعی راجع به آن وجود ندارد. قرارداد اجتماعی، نهاد الهی، دین، سنت، و ... نامزدهای این منصب اند اما همچنان این امر مشخص نیست. برای من همین قدر مسلًم است که دین را نمی توان معیار قرار داد زیرا خود ما مسائل به ظاهر منافی اخلاق دین را با معیاری دیگر تبیین می کنیم.
اما اینکه نوشتید: ازدواج با زن شوهردار و یا حتی داشتن رابطه با او در جهان غرب نه تنها خلاف عرف اخلاقی نیست بلکه نوعی تنوع به حساب می اید، از شناخت سطحی نسبت به جامعه غرب سرچشمه می گیرد. ازدواج غیر از رابطه نامشروع بیرون از ازدواج است. در غرب هم نه یک زن در آن واحد می تواند دو شوهر داشته باشد و نه یک مرد دو زن.
همواره کامیاب باشید!

لینک مستقیم به مطلب